| |  | | | | :: Meer communicatielijnen, betere interne communicatie?
| | | | | | | |
| | Ieder bedrijf heeft vandaag de mond vol over interne communicatie. De voorbije jaren is hier volop in geïnvesteerd. Een bedrijf start met valven of een berichtenmuur, vervolgens met een personeelsblad, gevolgd door een intranetsysteem, interne affichecampagnes, een bedrijfsfolder enzovoort. De vraag die zich opdringt: hoe efficiënt zijn al die communicatielijnen, en vooral, zorgen ze effectief voor een verbetering van de interne communicatie?
Meer aandacht hebben voor interne communicatie betekent niet altijd meer middelen inzetten. Een aantal strategische uitgangspunten moeten aan de basis liggen van het interne communicatiebeleid: wat wil je bereiken met interne communicatie, wat zijn de doelstellingen, welke communicatielijnen worden vandaag al gebruikt, worden ze wel efficiënt ingezet, enzovoort?
Lees meer
| | | | | | | | |
| | :: Ont-HUTS-end!
| | | | : De visie van Paul D'Hoore
| | | |
  |
| Fernand Huts is de flamboyante topman van de Antwerpse logistieke groep Katoen Natie. Toen hij in 1981 natiebaas werd, telde Katoen Natie zestig werknemers. Nu heeft het bedrijf 9.300 werknemers in 26 landen.
Maar Huts is nog zo veel meer dan alleen maar ondernemer. In 1995 was hij een tijdje parlementslid voor Open VLD. Maar zijn collega-volksvertegenwoordigers zagen hem bijna nooit opdagen. En hij is een verwoed verzamelaar van niet-vliegende vliegtuigen (Panamarenko) en getatoeëerde varkens (Wim Delvoye).
Iemand met zo veel uitkijktorens in de wereldeconomie en zo’n brede maatschappelijke kijk, wie kunnen we beter bellen voor een gesprek over de impact van de economische crisis, dacht de redactie van De Tijd. Bovendien kan hij vrijuit spreken. Zijn bedrijf is niet beursgenoteerd. Dat was voor Kerstmis 2008. Tegen zijn gewoonte in, was Huts er naar eigen zeggen “nog niet klaar voor”. Volgens de journalist die hem belde, klonk Huts toen zenuwachtig. “Ik ben heel druk bezig met het bestrijden van de crisis,” zei Huts aan de telefoon. “Wat we nu meemaken, is nooit vertoond. Bel me later eens terug.”
Lees meer
| | | | | | | |
| | :: Wishlist bij sociale onderhandelingen
|
| | |
| | Iedere bedrijfsleider of manager wordt vroeg of laat met ‘sociale onderhandelingen’ geconfronteerd. In tijden van crisis is de kans nog groter dat je samen met de werknemersvertegenwoordigers aan tafel moet. Bijvoorbeeld om een herstructurering of nieuwe arbeidsvoorwaarden te bespreken. Bepaal daarbij op voorhand je wishlist, dit is een lijst met doelstellingen die je wil behalen in deze onderhandelingen. Hoe flexibeler je kan omgaan met die wishlist, hoe sneller je resultaat zal boeken.
Uiteraard is het essentieel dat deze wishlist een intern document is en niet uitlekt. Deel je wensen op in drie categorieën: de must-wins, de nice-to-have en de weggevers. De must-wins zijn de punten die je na de onderhandelingen absoluut wil bekomen, bijvoorbeeld een verandering in de arbeidsvoorwaarden. De nice-to-have zijn de onderdelen die goed zijn om binnen te halen, maar die niet essentieel zijn. Bijvoorbeeld het verminderen van de overuren. En de weggevers? Dit zijn ‘prijzen’ en ‘toegevingen’ die voor de tegenpartij belangrijk zijn en minder belangrijk voor de organisatie. Je hebt deze punten nodig in je onderhandeling.
Groep C heeft al heel wat bedrijven met succes geadviseerd en ondersteund tijdens onderhandelingen met vakbonden en andere interne trajecten. Wil je vrijblijvende info over onze succesvolle aanpak? Aarzel dan niet om contact op te nemen met Geert Serneels via geert.serneels@groepc.be
| | | | | | | |
|
