| |  | | | | :: C-board over interne communicatie | | | | | | | |
| | Op dinsdag 31 maart 2009 vond de tweede bijeenkomst plaats van de C-board met als centraal thema ‘interne communicatie’. De C-board is een verzameling van interne en externe specialisten die voor projecten van Groep C werkt.
Interne communicatie blijft, zeker in tijden van crisis, cruciaal voor de werking van een organisatie of een bedrijf. Via de breinlabo-techniek van Groep C gaven de leden van de C-board, ieder vanuit hun expertise, hun inzichten in de trends binnen interne communicatie. Eén van de opvallende conclusies van deze sessie was dat het belang van ‘pull-info’ in de toekomst zal toenemen. Het doorgeven van informatie zal selectiever gebeuren en het aanbod van informatie wordt verruimd en zal meer gestructureerd verlopen. Werknemers willen de informatie wanneer zij dit wensen en dit liefst zo snel en zo makkelijk mogelijk.
Inhoudelijk kan men de informatiebehoeften van werknemers vergelijken met de beroemde behoeftenschaal van Maslow. Werknemers willen in de eerste plaats informatie over de eigen situatie, vervolgens over hun directe collega’s en pas in laatste instantie over het bedrijf als geheel.
Wie meer wil weten over de Groep C-aanpak rond interne communicatie kan terecht op de website van Groep C of kan even contact opnemen met Geert Serneels.
| | | | | | | | |
| | :: Het nieuws van morgen | | | | : De visie van Frank Van Oss
| | | |
  |
| Het was een dagelijks ritueel. ‘s Avonds met mijn vader naar het televisienieuws kijken. Naar de oorlog van een paar vasthoudende journalisten tegen een Amerikaanse president. Elke dag kwam een leugen uit, kwam er informatie bij, werd een verdedigingslinie verlaten. Democratische politici droegen oude verkiezingsbadges van Nixon, met de tekst “It’s him”. Tot uiteindelijk Richard Nixon aftrad. De Nederlandse cabaretier Wim Kan zei in zijn show op Nieuwjaar over hem: “Je mag toch niet alleen op het gezicht van iemand afgaan”. Het waren grote tijden voor journalisten en voor het publiek. Maar de terechte verontwaardiging en missie van het nieuws lijken vandaag ver weg.
En dat was lang voor journalisten (heel) laag begonnen te scoren in rankings van beroepen. En voor journalisten belangrijker werden dan de politici... Zonder verzuurd te willen lijken, het kan beter bij de VRT. Toch op de nieuwsdienst. Het gaat niet om het personeel, er zijn genoeg goede professionals om goed werk te leveren. En laat ons het probleem van de ego’s onmiddellijk afvoeren. Dat is vandaag niet minder aan de orde dan zo’n 15 jaar geleden. De grote belangstelling van media en publiek is een uitdaging zowel voor journalisten die in die media werken als voor politici en rocksterren. De één gaat daar al beter mee om dan de andere...
Lees meer | | | | | | | |
|
